Ontmoet Greet van Tongeren

Ontmoet een sportieve en moderne vrouw, Greet van Tongeren – Heemskerk. Ze mocht altijd graag sporten, dat nu helaas niet meer gaat, maar dat weerhoudt haar er niet van om er op uit trekken met haar elektrische fiets. Ze houdt van fietsen, muziek, de natuur, mensen én ze spot graag kerktorens.

Ik moet altijd kerktorens zien.
Ik ben er gek op.

Greet was jaren actief in de pastoraatsgroep. Dat heeft ze met plezier gedaan. Nu zingt ze nog in ons koor, schenkt koffie op de zondagmorgen en zorgt er voor dat het Huis van de Heer open is, zodat we er ons kaarsje kunnen opsteken bij Maria of Heilige Antonius. Het klinkt allemaal zo gewoon maar is toch bijzonder. Want met haar zorgen velen samen voor deze gewone dingen waar we veel plezier aan beleven. Dank je Greet!

De ziel van onze kerk wordt gevormd door mooie en bijzondere mensen, die ieder op zich zo verweven zijn met onze kerk dat ze er om zo te zeggen de levende stenen er van zijn. In de rubriek Ontmoet maakt u kennis met een persoon uit onze geloofsgemeenschap Onze Lieve Vrouw Tenhemelopneming. Wat verbindt hen met Joppe en wat doet het geloof met hen. Vervolgens wordt hen gevraagd het stokje aan een ander door te geven en dat gebaar verbindt ons met elkaar.

Wie ben je

Greet van TongerenIk heet Margaretha Cornelia Maria Heemskerk. Ik ben best trost op mijn drie doopnamen en ik zeg dat niet voor niks. Ze hebben alle drie een betekenis voor mij.
Margaretha was mijn peettante en een zus van mijn vader. Ze is altijd een hele lieve humoristische tante gebleven waar ik met heel veel liefde aan denk. De naam komt terug bij mijn kleindochter. Het is haar tweede naam. Femke Margaretha, zegt Femke (5 jaar). Lief bedacht van mijn schoondochter en zoon. De tweede naam Cornelia is van mijn vader Cornelis. Maria is een gebruikelijke naam in een Katholiek gezin.
Dito voor Frans, die ook mooie doopnamen heeft ontvangen ‘Franciscus Antonia Maria’.

Ik ben in mei 1940 in de eerste oorlogsdagen in Hillegom geboren. Ik ben de jongste van een gezin met zeven kinderen. Onze school en kerk was in Vogelenzang (N.H.), gemeente Bloemendaal. Joppe doet Greet denken aan Vogelenzang vanwege de mooie omgeving. Net zo’n mooie kerk en kerktoren. Greet zegt: “Ik moet altijd kerktorens zien. Ben er gek op.”

Greet

Ik ben een zelfstandige vrouw en kan het aardig redden in ’t leven. Ondanks de vele tegenslagen heb ik het gevoel dat ik zelfstandig in ’t leven sta en dat is mede door mijn opleiding gevormd. Ik ben 10 jaar onderwijzeres geweest op een lagere school waarvan twee jaar als gymlerares. In mijn trouwen heb ik gewerkt in het volwassenonderwijs en gaf er Nederlands. In die periode heb ik geleerd hoe het is met mensen om te gaan, die kwetsbaar zijn. Het is een hele mooie tijd geweest. Ik heb er vele collega’s mogen ontmoeten uit het maatschappelijk werk.

Gezin

In 1969 ben ik getrouwd met Frans van Tongeren. We kregen twee jongens, Martijn en Daan. We woonden toen nog in Heemstede. In 1975 zijn we verhuisd naar Joppe. De kinderen gingen naar de Joppeschool en hebben er een geweldige tijd gehad. Ze hebben hier hun Eerste Heilige Communie gedaan en mochten het Heilig Vormsel ontvangen. Mijn eerste vrijwilligerswerk was het lezen van lezing bij gelegenheid van de Eerste Heilige Communie van Martijn. Ik zie me nog staan in mijn rode rok. Onze Daan is ruim 12 jaar getrouwd met Arianne. Ze zijn voorbereid door pastoor Hogenelst en getrouwd in Joppe. Ze hebben twee kinderen Femke en Gijs. Het zijn lieve kinderen, ik pas vaak op ze. Martijn is alleenstaand.

Hobby’s

Sport is mijn grote hobby (geweest). Ik mocht graag volleyballen, badmintonnen en tennissen en ik ging later naar de sneeuwfit. Helaas gaat dit niet meer, wat me heel erg spijt. Gelukkig gaat het elektrisch fietsen me goed af. Als er in de hemel geen fietsen zijn, kom ik terug! Grapje!
Ik mag graag de natuur in, muziek luisteren en lezen van romans tot heel uitgebreid de krant. Maar ik mag ook graag met mensen omgaan. Ik heb dat altijd goed gekund.

Wat is je rol in de geloofsgemeenschap?

Aanwezig zijn bij vieringen ziet Greet als een vanzelfsprekend iets omdat het gewoon heerlijk is om samen één uur in de kerk te zijn om te bidden en te zingen. Daar krijg je mooie woorden mee. Zelf zingt ze al meer dan 15 jaar in het koor en ze is een van de vrijwilligers die er voor zorgt dat de kerk open is zodat bezoekers daags er hun kaarsje op kunnen steken. Zij is ook een van de koffiedames die zondags zorgen voor het heerlijke kopje voor na de viering, zodat we elkaar kunnen ontmoeten in de mooie pastorie. Ze heeft met plezier in de pastoraatsgroep gezeten. Door achter de schermen te kunnen kijken is haar betrokkenheid bij de kerk vergroot.

Heb je nog een wens voor de geloofsgemeenschap?

Ik hoop dat de kerk hier blijft, maar ik zie er ook niet tegen op naar een andere kerk te gaan. Toen ik in de pastoraatsgroep werkzaam was heb ik bijna alle kerken van de parochie gezien. Dat was mooi.
Wat ik wil benadrukken is de toegevoegde waarde van de rol van de vele voorgangers. Ieder doet ’t op zijn eigen manier en ik steek er altijd iets van op. Het is daarom ook niet erg dat we geen vaste pastoor meer hebben. In die zin ben ik modern.

Wat heeft het geloof voor een waarde in je leven?

Geloof is voor Greet een levenshouding. Zo ontmoet ze God in een ander mens.
Het verlies van haar man Frans, wat haar intens ontroert was zeer aangrijpend en droevig. Ze heeft toen mogen ervaren dat ze gevoelig was voor woorden en die gaven haar steun. Uit moeilijke periodes heeft ze de kracht kunnen halen van ‘Ik kan ‘t.’

Wie is God voor jou?

Ik zie God in de mensen om me heen. Zoals zo mooi omschreven staat in het lied dat we zingen “Waar vriendschap is en liefde, daar is God”.

Wat is bidden voor jou?

Ik ben niet iemand van het vragen of zo. Daar geloof ik dus niet in. Maar zingen is dubbel bidden, zeggen ze.
Ik vind het moeilijk en ga mee met stroom van de voorganger en luister naar zijn bidden en het zingen.

Heb je een lievelingslied, psalm of gebed en welke is dat?

Ik gaf het net al aan “Waar vriendschap is en liefde, daar is God”. De gezangen uit Tot Verstilling vind ik prachtig. Voor de Kerst vind ik Stille Nacht heel mooi. Zeker als we het heel mooi inzetten.

Wat is je mooiste herinnering aan de kerk?

Vele momenten uit het leven komen boven als zijnde dankbare en mooie herinneringen. Veelal zijn het momenten van feest zoals haar trouwdag en de Eerste Heilige Communie van de zonen, maar ook vieringen waarbij uitbundig wordt gezongen geeft sowieso een feestelijk gevoel. En niet vergeten de trouwdag van haar zoon Daan. Dat gaf een gevoel van trots omdat ze gingen trouwen in de kerk, waarbij naast de pastoor ook een dominee aanwezig was.
De begrafenis van Frans in maand mei was ook prachtig en gaf troost. Ze wilde graag dat Rorate Caeli, wat normaal in de Advent wordt gezongen tijdens de begrafenis zou worden gezonden. Dat mocht van Wil Matti. De mannen van het koor waar Frans lid van was, zongen dat heel mooi.

Wat is je favoriete kerk, plek, in of rondom de kerk?

Op ’t koor is haar favoriete plek ondanks dat ze wel ver van het priesterkoor staat. Ze vindt dat ze meer betrokken kan zijn, als ze gewoon in de kerk zit.

Een gedroomde tafel van 4, jij bent gastvrouw. Wie nodig je uit?

Frans, natuurlijk. En paus Franciscus zou ik heel mooi vinden. Hij is toegankelijk en dat zie ik aan zijn ogen. En een goede vriendin.

Welke levensles wil je met ons delen?

Ik ben blij dat ik heel veel dingen van de optimistische kant kan bekijken. Dat heb ik gekregen en dat is geen verworvenheid. Zelfs toen ik ernstig ziek was. Het is een soort nativiteit om het soms van me af te kunnen zetten, maar als ik er echt midden in zit, is dat niet altijd zo. Wel merk ik naarmate ik ouder word dat ik kwetsbaarder word. Frans was mijn grote steun.

Ben je bang voor de dood?

Nee. Ik vind het zo jammer voor de jongens en kleinkinderen. Ze hebben al zo weinig familie.

Wat ontroert je?

Ik ben gauw ontroert. Zo keek ik onlangs naar een programma van Max op de TV waar een jonge vrouw vertelt over haar ziekte ALS, waar Frans ook aan is overleden en als ik haar zorgen aanhoor, dan raak ik daarvan ontroert.
Maar Greet luistert thuis naar klassieke muziek en ze gaat ook graag naar concerten. De muziek kan haar raken. Zo ook een mooi lied dat door het koor wordt gezongen. Dan lukt het soms even niet om nog mee te zingen. Daar geeft ze dan ook gewoon aan toe. Ook de omgang met mensen kan Greet een ontroering brengen, zeker als iemand heel lief is. En de prachtige natuur waar ze graag in vertoeft, geeft Greet veel.

Hoe zou je herinnerd willen worden?

Ik zou herinnerd willen worden als een aardige belangstellende vrouw waarmee je kan lachen. Ik ben er niet eentje die heel goed kan koken, maar voor het komend weekend is wel een appeltaart voor de kinderen gebakken. Als ik me vergelijk met Martha en Maria dan zie ik me meer als Maria die aan de voeten van Jezus zit.

Wanneer heb je voor het laatst gehuild?

Ik kan heel makkelijk huilen en bij het overlijden van Joop Bles was ik erg verdrieting.

Waarvan lig je wakker?

Gewoon van heel praktische dingen tot de gedachte wat moet ik morgen ook al weer! En ook als ik ’s avonds druk ben geweest dan ben ik wel even wakker.
Maar als ik bij mijn zoon Daan slaap, dan slaap ik beter. Dan kan ik alles even loslaten en heb ik even geen verantwoordelijkheid.

Waar erger je aan?

Als mensen niet goed met elkaar omgaan, daar stoort Greet zich aan.

Heb je een vraag gemist of wil je nog iets meegeven?

Het is een beetje cliché maar ik ben ontzettend blij met de kerk in Joppe. Ik woon er lekker dichtbij en ik hoop dat de kerk blijft bestaan, dat is goed voor de gemeenschap. Ik ben blij dat ik zoveel goede vrienden heb, die mij steunen in moeilijke tijden.

Aan wie geef je het stokje door?

Ik geef het stokje door aan Puck Vork omdat ik haar een opgewekte, enthousiaste vrouw vind, die ook haar werk voor de geloofsgemeenschap doet.

kruisje

Greet is 18 april 2016 op de leeftijd van 75 jaar overleden.