Op 2 november vierden we Allerzielen. Onze nieuwe pastoor Harrold Zemann ging voor in de gezongen heilige Mis, samen met de lectoren Elsje August de Meijer en Willem Achtereekte en geassisteerd door de misdienaars Eva, Rosa en Aniek en Hein Klunder, koster. We noemden de namen van onze overledenen, staken voor ieder een kaars aan en brachten hen in het Licht van Gods liefde.”
Aan het slot van de viering werd het gedachteniskruisje versierd met een witte roosje en de kaars aan de nabestaanden overhandigd door de pastoor.

Daarna gingen we in processie naar het kerkhof en verzamelden ons rondom het Monument van het ongedoopte Kind, waar het vuur van liefde brandt. Na een kort gebed en het zingen van een lied ging ieder naar het graf van zijn of haar dierbare, waar de pastoor de graven zegende. Tussendoor zong het koor ‘Niemand leeft voor zichzelf’, een ontroerend teken van verbondenheid tussen levenden en overledenen.

“Vele handen, één doel en alles kan”
Velen hebben op hun eigen manier bijgedragen. Soms in beeld, soms in zang, het boekje en kaart met de namen of bloemen op de vaas en roosje op het kruisje, soms in arbeid als het schoonmaken van het portaal, het plaatsen en aansteken van alle kaarsen op het kerkhof, zodat we niemand vergeten.
Dankjewel aan iedereen die dit mogelijk maakte. Hier is een korte impressie van de momenten die we samen beleefden.
Zo blijft het licht van onze dierbaren bij ons en draagt hun herinnering ons samen verder.