De kus
In de bossen verscholen staat ’t kerkje van Joppe
omgeven door fiere bomen,
met een rustplaats voor haar doden,
doet het hart van Joppe kloppen en laat je ook wegdromen.
De kerk is leeg, de rust sereen,
geen zang, geen Heilige Mis,
en toch ben ik er niet alleen.
Het licht van de kaarsen begroeten me
en Moeder Maria heeft hier haar kwartier
geen gedoe of gemier.
Ze stelt me gerust,
ik word er gekoesterd en gekust.
Anoniem, zondag 15 juli 2012