Met dankbaarheid kijken wij terug op de oecumenische viering van zondag 19 oktober 2025,
waarin de Protestantse gemeenten Eefde-Epse-Gorssel en de katholieke geloofsgemeenschap Joppe in een geest van verbondenheid en gezamenlijk geloof samenkwamen.
door Willem Achtereekte
In een volle kerk van Joppe klonken zondag 19 oktober woorden over vertrouwen, tijd en de kunst van het leven. Tussen de papieren voeten op het middenpad werd zichtbaar hoe ieder mens onderweg is — gedragen door liefde.
Voetstappen
De kerk van Joppe zat vol voor de oecumenische viering De kunst van het leven.
Een viering waarin geloof en gemeenschap, muziek en symboliek mooi samenkwamen.
Het middenpad van de kerk was versierd met tientallen papieren voeten — veelkleurig, van klein tot groot. Ze vormden samen een zichtbaar spoor van het leven: de stappen die ieder van ons zet tussen geboorte en sterven, tussen hoop en herinnering. Elke stap anders, elke stap van betekenis — ook de trage, de scheve, of de stap die even stokt.
Het concert des levens
In de overweging klonk het: “Van het concert des levens krijgt niemand een program.”
Het leven laat zich niet plannen of beheersen; het is een geschenk dat ons wordt toevertrouwd.
Prediker herinnert ons eraan dat er voor alles een tijd is — een tijd om te lachen en een tijd om te huilen — en Jezus nodigt uit om te leven in vertrouwen, als de vogels in de lucht en de bloemen op het veld. De kunst van het leven is, zo werd gezegd, leren meegaan met de tijd, en durven geloven dat ook gebroken noten nog muziek kunnen worden in Gods handen.
De kerk ademde
De kerk ademde warmte: met zang, lezingen en gebeden uit beide tradities. Het was een viering vol herkenning, stilte en verbondenheid — een voorbeeld van wat oecumene in de praktijk kan zijn: niet een project op papier, maar samen vieren, luisteren, bidden en elkaar de vrede wensen.
Aan het einde van de viering klonk de uitnodiging om verder te gaan: met onze eigen voetstappen, in vertrouwen dat ze allemaal hun plaats hebben in Gods plan van liefde. Een klein, maar wezenlijk teken van hoop — dat de kunst van het leven iets is wat we samen mogen leren, met liefde, met aandacht en met geloof dat blijft.
Bert van Kooten
