Zondag 18 augustus 2024 ging Willem Achtereekte voor in de gezongen Woord- en Communieviering. Geïnsprireerd door een toevallige ontmoeting afgelopen zondag in Joppe met een pelgrim, Levi kwam de overweging voor zondag tot stand. Hieronder vindt u zijn tekst en de zegenbede van St. Patrick.
Mensen van God,
Ik had onlangs een bijzondere ontmoeting met een pelgrim. Op mijn vraag of Hij met haar meeliep gaf zij aan: goede vraag, maar het is vooral de Geest die mij begeleid, inspiratie geeft en zorgt voor ontmoetingen. Hem (God) ervaar ik in de ontmoetingen. Niet alleen met mensen……….
De echte moeilijkheid van de pelgrimstocht was, vertelde ze, echter niet de afstand. Als je op een dag verder niets te doen hebt, dan kun je best 30 kilometer per dag lopen of fietsen, en dus zo’n 200 kilometer per week. Zelfs als je af en toe een rustdag neemt kom je met gemak aan 750 kilometer in vijf weken. Als pelgrim geef je je over, je kunt niet anders.
Ook geld was niet de echte moeilijkheid. Al snel ontdekte ze dat vragen om eten wel vreemd is, maar dat de vraag zo simpel is dat men haar wel wat gaf, zeker in dorpen. Nee, ook geld was niet het echte probleem.
Het echte probleem was dat een pelgrim met open handen moet leven. Je weet het niet. Je geeft je over, je kunt niet anders. Want je kunt wel een route plannen, maar er duiken voortdurend allerlei problemen op. Je kunt niet verder omdat bijvoorbeeld je blaren opspelen. Dan moet je je plan aanpassen.
Het kan dagen lang regenen, zodat alles nat wordt. Dan hoop je dat je ergens binnen kunt slapen, in plaats van in een natte tent in een natte slaapzak in natte kleding. En je leeft letterlijk met open hand als het gaat om vragen om brood, om water, om een appel.
Deze ontmoeting heeft mij niet meer losgelaten. Kan ik ook op deze wijze pelgrim zijn? Ik neem toch ook deel aan de Pelgrimstocht der mensen? Is het hele leven niet een pelgrimstocht?
De pelgrimsweg is ook van binnen. Dus ook wie gewoon thuis is, altijd in eigen dorp of stad, iedereen is pelgrim; iedereen legt deze weg af: verlangen, wensen, blij zijn, zoeken, veilig zijn, geluk hebben en thuiskomen. De emoties vinden hun plek in het hart. In het hart en verbonden met God.
Soms denk ik dat we als kerk iets meer pelgrim moeten worden. ‘We als kerk’ betekent alle gelovigen: vrijwilligers, kerkgangers, voorgangers, bisdom. En dan niet pelgrim in de plechtige zin van het Tweede Vaticaans Concilie. Daar wordt de kerk ‘volk Gods onderweg’ genoemd, en ‘een pelgrimerende kerk’. Dat is theologische taal, en betekent dat de kerk belijdt dat ze nog aan het groeien is naar volmaaktheid. Nee, dat bedoel ik niet.
De kerk moet pelgrim worden in een veel eenvoudigere, spirituele zin. Precies de zin van onze pelgrimstocht: je weet het niet, je geeft je over. De situatie is rap aan het veranderen: minder geld, minder voorgangers, minder vrijwilligers, minder kerkgangers. Wat moeten we daarmee doen? Wie het precies weet, die weet misschien te veel.
Sinds ik een pelgrimstocht maakte, geloof ik in de combinatie van realisme en overgave. Het ontkennen van blaren, regen, honger werkt niet. Er moet iets gebeuren. Maar realisme moet aangevuld worden met overgave. Overgave leeft met open handen, in plaats van alles zelf te organiseren en te regelen. De pelgrim geeft zijn zekerheden open en vertrouwt zich toe – aan de toekomst, aan de medemens, aan God. Was Jezus niet zo’n pelgrim: realistisch én met open handen?
Ik wens ons allen, ook als geloofsgemeenschap toe, dat wij met open handen de toekomst in mogen gaan, niet wetend wat ons allemaal te wachten staat.
Hij deed het ons voor, laten wij Hem volgen!
Amen!
ZEGENBEDE VAN ST. PATRICK
Moge de Christus die wandelt op doorboorde voeten met jou wandelen op de weg.
Moge de Christus die dient met doorboorde handen jouw handen uitstrekken om te dienen.
Moge de Christus die liefheeft met een doorboord hart jouw hart openen om lief te hebben.
Dat jij mag zien het gelaat van Christus in een ieder die jou zal ontmoeten, en dat een ieder die jou ontmoeten, zal het gelaat van Christus, in jou zien zal.
In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.
