Ontmoet Greet en Rinus

We zijn kien met elkaar! – zegt Rinus en kijkt zijn vrouw Greet lief aan, die hem bij de arm pakt.

Ze lachen er samen om. Gesterkt door hun sterke geloof en hun wederzijdse liefde en zorg voor elkaar staan Rinus en Greet zij aan zij. Met dankbaarheid blikken ze terug op hun pad dat zij samen bewandeld hebben en dat hun in 1973 naar Bathmen en Joppe heeft gebracht. Een warme ontmoeting met het echtpaar De Winter. Met een paar aantekeningen ter hand vertellen ze over hun leven, werken en dankbare herinneringen.

De ziel van onze kerk wordt gevormd door mooie en bijzondere mensen, die ieder op zich zo verweven zijn met onze kerk dat ze er om zo te zeggen de levende stenen er van zijn. In de rubriek Ontmoet maakt u kennis met een persoon uit onze geloofsgemeenschap Onze Lieve Vrouw Tenhemelopneming. Wat verbindt hen met Joppe en wat doet het geloof met hen. Vervolgens wordt hen gevraagd het stokje aan een ander door te geven en dat gebaar verbindt ons met elkaar.

Wie zijn jullie?

Greet en Rinus de WinterGreet komt uit een Rooms Katholiek gezin en is de middelste van zeven kinderen. Ze heeft 4 broers en 2 zussen. Ze is geboren in Zoeterwoude en is 78 jaar. Rinus is 80 jaar, en is geboren en getogen in Stompwijk. Hij is de 4de uit een Rooms Katholiek gezin van 6 kinderen.

Greet, was 18 jaar en had nog geen verkering. Ze mocht van haar ouders naar de jaarlijkse kermis, waar ook Rinus kwam. Rond 23 uur kwamen haar ouders om een borreltje te drinken en om de jongsten waaronder Greet op te halen. Echter Rinus, die heel goed kon dansen schoof ook aan. Rinus nam het initiatief en sprak met haar vader af dat hij de eer had om Greet naar huis te brengen. En zo geschiede!

Rinus wilde emigreren naar Nieuw Zeeland, maar dat zag Greet niet zitten. Echter de liefde was zo sterkt dat Rinus voor Greet koos en samen trouwden ze in 1961. Ze kregen twee zonen en zijn gelukkige grootouders van vier kleinkinderen.

Helaas werd het prille geluk verstoord door een tragisch ongeval van Rinus. 26 operaties volgden en helaas werd Rinus minder goed ter been. Greet die werkte op de pastorie kreeg te horen dat de familie die werkte op het parochiehuis zou vertrekken. Dat was bij uitstek een kans voor hen beiden om daar de werkzaamheden over te nemen en Rinus had passend werk. Na overleg met het bestuur is dat gelukt. Ze hebben met plezier dat 5 jaar gedaan en Greet heeft er in die jaren haar diploma’s voor Middenstand en Horeca gehaald. Daarna ging het parochiehuis tegen de vlakte en moesten ze weg en op zoek naar ander werk.
Middels een advertentie viel hun blik op het runnen van een camping aan de Bronsvoorderdijk te Bathmen. Dat bracht hun naar Bathmen en met veel liefde hebben ze vele jaren de camping gerund. Daarna hebben zij vele jaren als vrijwilligers gewerkt in de kantine van ABS.

Er was een positieve klik met pastoor Sloot en de parochie in Joppe waardoor de twee zonen daar het H. Vormsel gingen doen. Zo doende zijn we in Joppe beland, terwijl we eigenlijk onder Lettele vallen.

Vandaag de dag mag Greet graag een potje kaarten en Rinus een potje biljarten bij café de Brink.

Wat is het geheim van een lang – 53 jaar – huwelijk?

We zijn kien met elkaar!’, zegt Rinus en kijkt zijn vrouw Greet lief aan, die hem bij de arm pakt. Ze lachen er samen om. De vele dingen die we samen hebben meegemaakt, denk aan het ongeval en de vele operaties, die daarop volgden en de veranderingen van werk en omgeving en nu de ziekte van Greet, heeft onze band enorm versterkt en ook veel diepgang en liefde gegeven. ‘We kunnen elkaar heel goed begrijpen en invoelen.

Wat heeft het geloof voor waarde in jullie leven?

Het geloof heeft voor ons veel waarde. Bij voorbeeld: ‘Op oudejaarsavond dan zijn we zes minuten voor twaalf even stil. We zitten dan hand in hand en zijn samen in gedachten verzonken. We danken dat we weer samen één jaar ouder zijn geworden.
We hebben een pittig jaar achter de rug maar we voelen ons goed.

We zijn vier keer naar Lourdes geweest en daar hebben we altijd heel veel kracht uit gehaald. Een van de reizen was in 1978. Uit dankbaarheid zijn we toen met het hele gezin gegaan. De eerste Lourdes reis was in 1967. Toen ging Rinus mee als patiënt (op kosten van de kerk). Doordat er toen twee plekken over waren was er één plek voor Greet bij. Het was een hele mooie en dankbare belevenis voor ons.

Geloven toen en nu. Zijn jullie meegegroeid?

Greet: ‘Elke verandering heeft zijn voor- en nadelen en natuurlijk groei je mee.

Wat is jullie lievelingslied?

Greet: ‘Ave Maria’. ‘Te Lourdes op de bergen’, vult Rinus aan. Het lied heeft zoveel indruk gemaakt als 40.000 mensen samen zingen, ‘en geen één kaarsje gaat uit’.

Wat is jullie mooiste herinnering aan de kerk?

De laatste keer dat we in Lourdes waren. Bij ’t lof zong een sopraan het Ave Maria. Dat ontroerde menig een, ons maar ook onze pastores. Een gevoel dat je niet kunt uitdrukken.

Wat is jullie rol binnen de geloofsgemeenschap?

Greet: In 1985 heb ik de coördinatie werkzaamheden voor het schoonmaken van de kerk van Riekie Klunder overgenomen. Maar zoals het spreekwoord zegt ‘als je één vinger geeft pakken ze je beide handen, maar bij ons niet 2 handen maar 4 handen.’ Tot afgelopen december want toen hebben we samen afscheid genomen van de werkgroep Kerk Schoonmaken. We brachten ook altijd het kerkblaadje rond en Rinus assisteerde bij uitvaarten. Ook dat laatste lukt helaas niet mee, maar Rinus kijkt met heeft veel plezier terug op de fijne samenwerking vooral met pastor Van ’t End. Ondanks het serieuze werk nam deze pastor het niet zo nauw. Zo liep hij vaak met hoog water en ongekamde haren. Rinus stuurde er op aan dat alles behoorlijk zat en later was het de pastor die aan Rinus vroeg of alles goed zat.
Plezier en gezelligheid waren het belangrijkste bij het vele vrijwilligerswerk. We zijn dan ook iedereen heel dankbaar die dit mogelijk hebben gemaakt.
Greet: ‘Ik heb vanaf mijn 18de vrijwilligerswerk gedaan en ik hoop dan ook dat ik nog lang het bezoekwerk van de Zonnebloem en van de kerk mag blijven doen.

Een gedroomde tafel van vier, jullie zijn de gastheer/gastvrouw. Wie nodig je uit?

We zien het niet zitten om zomaar mensen te noemen. Alle mensen waar we mee gewerkt hebben, zijn ons dierbaar.

Hebben jullie nog een tip voor de geloofsgemeenschap?

Een eigen blaadje met gerichte informatie en nieuwtjes van Joppe zouden we graag willen behouden. Maar we zijn heel blij dat Joppe nog niet gesloten wordt.

Hebben jullie een vraag gemist of willen jullie nog iets meegeven?

Laat Joppe nog heel lang blijven bestaan met Uw hulp zal dat zeker lukken.’ En daar bedoelen we mee dat we hopen dat de mensen de kerk blijven bezoeken. Voor ons voelt het altijd goed als we naar de kerk zijn geweest.

Aan wie geef je het stokje door?

We geven graag het stokje door aan Riekie Hakvoort, want zij doet zo ontzettend veel voor de kerk en voor ons persoonlijk.

Ontmoet ook Mieke Geurtsen, Harry Schut, Doortje Jansen Thijssen, Willem Achtereekte & Jan Wagemans.

kruisje

 

 

Greet is overleden op 8 mei 2015.